ماجراجویی دزدان دریایی باباسفنجی؛ وقتی انرژی همیشگی به زحمت نفس میکشد
شاید اغراقآمیز باشد اگر بگوییم «باباسفنجی: جستوجو برای شلوارمکعبی» فیلمی است که بالاخره جانِ باباسفنجی را میگیرد، اما تماشای این ماجراجویی دوستانه و بیخطر، حسی نگرانکننده را منتقل میکند: باباسفنجی دیگر آن نیروی انفجاریِ سرشار از دیوانگیِ بامزه نیست که روزی دنیای انیمیشن را زیر و رو کرد.
شوخیها هنوز حضور دارند، اما کمتر میدرخشند. ریتم وجود دارد، اما ضرباهنگ سابق را ندارد. باباسفنجی همچنان همان ابله دوستداشتنی است با صدای آشنای تام کنی، اما حالا بیشتر شبیه یک شخصیت قدیمیست که دارد نقش خودش را تکرار میکند؛ بیخطر، امن و تا حدی قابل پیشبینی.
بهترین و جدیدترین مطالب روز دنیا را در مگفای مطالعه کنید.
باباسفنجی؛ از آنارشی سورئال تا سرگرمی خنثی
وقتی SpongeBob SquarePants در سال ۱۹۹۹ پخش شد، یک انقلاب تمامعیار بود؛ ترکیبی از شوخطبعی بیپروا، هرجومرج سورئال و جسارتی که حتی بزرگسالان را هم جذب میکرد. آنقدر تأثیرگذار که بعدها پژوهشهایی درباره تأثیرش بر تمرکز کودکان منتشر شد! اما همان «بیاخلاقی بامزه» و جنون خلاقانه، DNA اصلی باباسفنجی بود.
در فیلم جدید، این روحیه تا حد زیادی مهار شده. جهان بیکینی باتم حالا براقتر، دیجیتالیتر و تمیزتر است؛ اما شاید دقیقاً همین «بیشازحد مرتب بودن» بخشی از مشکل باشد. باباسفنجی زمانی بهتر بود که طراحی سادهتر و دستیتری داشت.
داستان فیلم؛ ترس از بزرگ شدن، با طعم دزدان دریایی
در Search for SquarePants، باباسفنجی به نقطهای نمادین میرسد: حالا قدش آنقدر بلند شده که میتواند سوار ترن هوایی شود! اما بهجای خوشحالی، دچار وحشت میشود؛ ترسی که فیلم آن را بهعنوان تم اصلی معرفی میکند: ترس از بزرگ شدن.
ماجرا با ورود «فلایینگ داچمن» (با صداپیشگی مارک همیل) وارد مسیر دزدان دریایی میشود. شخصیتی که با وجود سابقهاش در سریال، اینجا بیش از حد کلیشهای و کمرمق ظاهر میشود. او باباسفنجی را وارد مأموریتی میکند که قرار است شجاعتش را ثابت کند، درحالیکه آقای خرچنگ، اختاپوس و باقی دوستان راهی یک عملیات نجات میشوند.
مشکل اینجاست که این خط داستانی، بیش از حد معمولی است؛ چیزی که با ذات دیوانهوار باباسفنجی همخوانی ندارد.
شوخیها هست، اما دیوانگی نه
فیلم لحظات بامزه کم ندارد:
- شوخی با کمد دیوی جونز در رختکن مردانه
- گفتوگوهای بیمعنی باباسفنجی و گری
- لوپهای کلامی کودکانه به سبک ابوت و کاستلو
اما آن «جنون خلاقانهای» که آثار اولیه استیون هیلنبرگ را خاص میکرد، اینجا کمرنگ است. شوخیها بیشتر قابل پیشبینیاند تا غافلگیرکننده. حتی وقتی میخندید، حس نمیکنید با چیزی تازه روبهرو شدهاید.
جمعبندی:
باباسفنجی روی آب میماند، اما شنا نمیکند
The SpongeBob Movie: Search for SquarePants فیلم بدی نیست؛ سرگرمکننده است، خوشرنگولعاب است و برای کودکان کاملاً امن. اما برای طرفداران قدیمی، حسِ «کمجان شدن» دارد. انگار باباسفنجی بیشتر در حال تکرار گذشته است تا ساختن چیزی تازه.
اگر انتظار یک ماجراجویی انفجاری و بیپروا دارید، احتمالاً ناامید میشوید.
اما اگر صرفاً میخواهید دوباره چند دقیقهای به بیکینی باتم سر بزنید، این فیلم هنوز میتواند لبخند کوچکی روی لبتان بیاورد.
برای مطالعه مقالات فیلم و سریال کافیست کلیک کنید.
