توسط : دانشمندان هشدار میدهند پیشرفتهای علوم اعصاب میتواند به ساخت سلاحهایی منجر شود که توانایی تغییر آگاهی، ادراک و رفتار انسان را دارند و در آینده ممکن است برای کنترل یا بیارادهسازی افراد به کار روند.
پیشرفتهای پزشکی در حوزه علوم اعصاب، در حالی که امید تازهای برای درمان اختلالهای عصبی ایجاد کرده، سایهای نگرانکننده نیز بر آینده امنیت بشر انداخته است. پژوهشگران بریتانیایی در کتابی تازه هشدار میدهند که همین فناوریهای درمانی میتوانند به ابزاری برای ساخت «سلاحهای مغزی» تبدیل شوند؛ سلاحهایی که توانایی مداخله در آگاهی، ادراک و حتی رفتار انسان را دارند. چشماندازی که تا چندی پیش تنها در رمانهای علمیتخیلی زندگی میکرد، اکنون با سرعتی ناخوشایند به مرزهای واقعیت نزدیک میشود.
برای دسترسی به اخبار و حواشی جدید سینما و به روزترین مقالات تکنولوژی، همچنین جهان بی پایان ویدیو گیم حتما به مگفای سربزنید و از تماشای کانال یوتیوب ما غافل نشوید.
این هشدار توسط مایکل کرولی و ملکوم داندو، پژوهشگران دانشگاه بردفورد، مطرح شده است. داندو، متخصص کنترل تسلیحات زیستی، توضیح میدهد دانش امروز در زمینه درمان بیماریهایی مانند پارکینسون، افسردگی شدید یا اختلالات شناختی، همان دانشی است که میتواند در مسیر دیگری بهکار گرفته شود: ایجاد اختلال شناختی عمدی، کاهش توان تصمیمگیری یا القای نوعی «تمکین اجباری» در افراد. او میگوید آیندهای محتمل وجود دارد که افراد بدون آگاهی خود، تحت تأثیر مداخلات عصبی قرار گیرند و مانند عاملانی هدایتشده رفتار کنند.
کرولی نیز بر این دیدگاه تأکید میکند و میگوید جهان وارد دورهای شده که در آن «مغز میتواند به میدان جنگ تبدیل شود». ابزارهای کنترل شیمیایی و دارویی سیستم عصبی مرکزی روزبهروز دقیقتر میشوند و جذابیت آنها برای دولتها و بازیگران نظامی در حال افزایش است. این تحولات نگرانی تازهای ایجاد کرده: ممکن است جنگهای آینده نه با گلوله، بلکه با دستکاری ذهن و رفتار انسانها شکل بگیرد.
نمونهای از این تهدید، نهتنها مفهومی نظری، بلکه واقعیتی ثبتشده است. در سال ۲۰۰۲، در جریان گروگانگیری تئاتر مسکو، نیروهای امنیتی روسیه برای کنترل شبهنظامیان چچنی از مشتقات فنتانیل استفاده کردند. این ماده، با تأثیر مستقیم بر سیستم عصبی مرکزی، هرچند گروگانگیری را پایان داد، اما باعث مرگ ۱۲۰ نفر و آسیبهای بلندمدت در بسیاری از نجاتیافتگان شد. این رخداد نشان داد که ابزارهای شیمیایی اثرگذار بر ذهن، میتوانند پیامدهایی مرگبار و غیرقابلپیشبینی داشته باشند.
کرولی و داندو برای نشان دادن خطرات احتمالی، تاریخچه توسعه مواد اثرگذار بر سیستم عصبی مرکزی را بررسی کردهاند؛ موادی که از دهه ۱۹۵۰ توسط چین، آمریکا و روسیه ساخته میشدند و هدف آنها ایجاد بیهوشی، فلج موقت، توهم یا سردرگمی بود. یکی از نمونههای مشهور، ماده BZ است که در آمریکا ساخته شد و موجب توهم شدید میشد، هرچند هیچ سند قطعی از استفاده نظامی گسترده آن وجود ندارد.
این پژوهشگران هشدار میدهند که مرز میان درمان و تسلیح، هر روز باریکتر میشود. و اگر سازوکارهای نظارتی جهانی جدیتر نشود، ممکن است مغز انسان به ناخواستهترین میدان نبرد آینده تبدیل شود.
در انتها از شما عزیزان دعوت میشود که برای مطالعه مقاله مربوط به Meta بهسوی TPUهای گوگل؛ جدیترین تهدید برای سلطه Nvidia کلیک کنید.
